هدر

رییس کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران اعلام کرد:

«قیمت‌گذاری دستوری» کلید شکست «انتزاع»

در میان اهالی صنعت غذا مرد سرد و گرم چشیده‌ای وجود دارد که به رغم آنکه سن و سالی از او می‌گذرد چنان عاشقانه پیگیر مباحث و معضلات صنایع غذایی در محافل گوناگون است که جز تحسین، واکنش دیگری را برنمی‌انگیزاند.
در میان اهالی صنعت غذا مرد سرد و گرم چشیده‌ای وجود دارد که به رغم آنکه سن و سالی از او می‌گذرد چنان عاشقانه پیگیر مباحث و معضلات صنایع غذایی در محافل گوناگون است که جز تحسین، واکنش دیگری را برنمی‌انگیزاند.
 برخلاف برخی مدعیان تشکل‌گرایی، در کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران آنقدر برنامه دارد و آنچنان در چندماه گذشته فعال ظاهر شده که شاید کمتر تشکل دیگری را در بخش بتوان قابل مقایسه با آن دانست. مهندس شاهرخ ظهیری، بنیانگذار «مهرام» که روزگار آن را بر تارک صنعت غذای ایران نشانده بود، این روزها در سنگر دیگری به دنبال رایزنی برای زدودن نارسایی‌ها و معضلات یک صنعت، به عظمت صنعت غذا است. برای جویا شدن از آخرین تلاش‌های او پای صحبت‌هایش نشستیم که ماحصل آن را با هم می‌خوانیم:
به تازگی جلسه‌ای در کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران با حضور مسوولان جهاد کشاورزی پیرامون یکی از مهم‌ترین چالش‌های صنایع غذایی پس از اجرای انتزاع یعنی بازرگانی محصولات کشاورزی برگزار شد، آیا دغدغه‌های کمیسیون در این جلسه مرتفع شد؟
همانطور که بارها اعلام کرده‌ام به رغم تمام اهمیت‌های صنعت غذا در دنیا، متاسفانه در کشور ما این صنعت در جایگاه خود قرار ندارد و اگر تاکنون در مسیر رشد قرار داشته، تنها به همت مدیران این صنعت بوده است، چراکه هیچگونه امتیازی از سوی دولت برای این صنعت پرمزیت و استراتژیک کشور در نظر گرفته نشده است و حتی برای تامین سرمایه در گردش با مشکلات متعددی روبه‌رو است. ما در کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران به دنبال یافتن راه حل‌هایی برای رفع مسایل متعدد این بخش هستیم. با توجه به اینکه در قانون انتزاع، صنایع تبدیلی به جهاد کشاورزی منتقل شده است، اما بر پایه شواهد، وزارت جهاد کشاورزی آنچنان که باید آماده اجرای این قانون به نحو مطلوب نیست، به همین دلیل در کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق از قائم‌مقام وزیر جهاد کشاورزی در امور بازرگانی دعوت کردیم تا با حضور در کمیسیون با معضلات این بخش بیشتر آشنا شود. به مهندس سینکی در خصوص نوسانات پرشمار قیمت مواد اولیه مورد نیاز صنایع غذایی و معضلات پیرامونی صنایع غذایی باتعزیرات و ... توضیحاتی ارایه دادیم. متاسفانه از آنجایی که قیمت‌گذاری دستوری کماکان ادامه داردبه قائم‌مقام وزیر جهاد کشاورزی اعلام کردیم، در صورتی که این رویه ادامه داشته باشد طرح انتزاع در این بخش با شکست مواجه خواهد شد، چراکه کارخانه‌های صنایع غذایی قادر نیستند محصولات کشاورزی خود را به عنوان ماده اولیه اصلی با قیمت آزاد تهیه و با قیمت دستوری ماده فرآوری شده را عرضه کنند. پیشنهاد کردیم وزارت جهاد کشاورزی در این زمینه مداخله کنند و به صنایع تبدیلی اجازه دهد متناسب با افزایش قیمت مواد اولیه قیمت‌گذاری کند تا با حاکم شدن قانون جهانی عرضه و تقاضا شاهد موفقیت انتزاع در این بخش باشیم. ببینید هیاتی از کشور لهستان به ایران آمده بود و تقاضای یک هزار تن رب گوجه فرنگی داشت، اما تولیدکننده رب ایران با توجه به اینکه مطلع نبود امسال با چه قیمتی گوجه‌فرنگی به دست‌اش خواهد رسید کاملا در این بازار مستاصل است و این مسایل از جمله چالش‌هایی است که وزارت جهاد کشاورزی باید اعلام کند که اگر محصولی را با قیمت مشخصی ارایه می‌دهد، پس از فرآوری نیز باید قیمت‌اش را متناسب با ماده اولیه تعیین کند و دست سازمان حمایت باید از قیمت‌گذاری بر روی محصولات صنایع تبدیلی کوتاه شود. با توجه به اینکه پس از مذاکرات 1+5 با ایران قریب به یقین ایران باید به عضویت W.T.O درآید، باید هرچه سریع‌تر مسایل داخلی را مرتفع کنیم تا صادرات و بازار جهانی، بازار داخلی را به سامان برساند.
کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران چه برنامه‌های دیگری را در دستور کار خود قرار داده است؟
ما در صدد رایزنی با سازمان ملی استاندارد برای تجدید نظر در برخی قوانین مرتبط با صنعت غذا هستیم و امیدواریم با یاری رسانه‌ها بتوانیم در سال 93 معضلات صنعت غذا را مرتفع کنیم. همچنین با توجه به اینکه آمار واقعی در بسیاری از زیربخش‌ها وجود ندارد، در مذاکره با متولیان دولتی برای معرفی ویژگی‌های صنایع غذایی همواره دچار مشکل هستیم، حتی آمار واقعی اشتغال صنایع غذایی را نداریم و اثر واقعی صنایع تبدیلی در جلوگیری از ضایعات محصولات کشاورزی، ارتقای بهره‌وری و ارزش افزوده بخش کشاورزی مشخص نیست. برپایه آمار وزارت جهاد کشاورزی 30 درصد محصولات کشاورزی یعنی غذای میلیون‌ها انسان از بین می‌رود و این صنایع غذایی است که می‌تواند این هدررفت باشد و متاسفانه هنوز آمار واقعی نیاز صنایع غذایی به مواد اولیه کشاورزی، ‌نیاز به انرژی و ... در بخش‌های مختلف معلوم نیست. به همین دلیل است که حتی پس از فاز دوم هدفمندی یارانه‌ها به دلیل نبود آمار مشخص در صنایع غذایی نمی‌توان امیدی به حمایت یارانه‌ای داشت و از این نظر صنعت غذا با معضلات بسیاری رو‌به‌رو خواهد شد.
در این رابطه چه اقدام‌های عملی انجام داده‌اید؟
در حال انعقاد قراردادی هستیم تا بتوانیم توسط مراکز جمع‌آوری آمار، آمار واقعی صنایع غذایی را استخراج کنیم. وقتی آمار واقعی نیاز صنایع غذایی به مواد اولیه استخراج شود، حتی جهاد کشاورزی نیز برای تنظیم الگوی کشت صاحب آمار واقعی خواهد شد. به عنوان نمونه وقتی جهاد کشاورزی مطلع باشد که صنایع غذایی نیاز به 5 میلیون تن گوجه فرنگی دارد و ...، آن‌وقت تولید و فروش محصولات کشاورزی با برنامه‌ریزی اصولی‌تر به انجام خواهد رسید.
سال‌ها پیرامون قانون نظارت بر مواد غذایی که مربوط به سال 1364 است انتقادهایی را در رسانه‌ها مطرح کرده‌اید و حتی پیش‌نویسی هم از قانون جدید تهیه شده، پیگیری‌ها به کجا رسیده است؟
در گزارشی که به کمیسیون بهداشت مجلس ارایه کرده‌ایم و آنها هم متوجه اهمیت این موضوع شدند، مقرر شد که با حضور مدیر کل نظارت بر مواد غذایی وزارت بهداشت دوباره این قانون مورد بازنگری قرار گیرد و پیش‌نویس قانونی که ما تهیه کرده‌ایم نیز، مورد بررسی قرار گیرد و سرانجام وزارت بهداشت این قانون را به مجلس برای تصویب ارایه دهد. ببینید تولید غذا در دنیا خود صاحب استاندارد است و در برخی موارد نمی‌توان برخی استانداردها را بر آن تحمیل کرد، به عنوان نمونه برخی مصرف‌کنندگان به غذای خوش‌نمک و چرب علاقه دارند، برخی‌ها به دلیل کهولت سن و برخی بیماری‌ها غذاهای کم‌نمک، کم‌چرب و کم‌شیرین را می‌پسندند و در این شرایط نمی‌توان صنایع غذایی را مکلف به تولید براساس خواسته‌های یک گروه خاص کرد. اعتقاد دارم این استاندارد یک فرهنگ است و تولیدکننده صنایع غذایی باید براساس نوع محصول میزان نمک، شکر و چربی به کار رفته را روی کالای خود اعلام تا مصرف‌کننده براساس نیاز خود آن را خریداری کند. خوشبختانه با کنترل‌هایی که صورت می‌گیرد تولیدات امروز صنایع غذایی هم از نظر استاندارد و هم از نظر بهداشتی در وضعیت مطلوبی قرار دارد،‌ اما باید مطابق کشورهای دنیا استاندارد را تعیین کرد.
برخی اختلاف نظرهای جزیی در میان تشکل‌های صنایع  غذایی باعث شد در سال 92 صدای وحدت از آنها شنیده نشود، به اعتقاد جنابعالی برای وحدت دوباره در تشکل‌های صنایع غذایی چه راه حلی وجود دارد؟
تازمانی که کارهای اصولی در تشکل‌های صنایع غذایی انجام نشود وحدت ایجاد نخواهد شد. اگر کاری انجام نشود و عده‌ای دور هم فقط جمع شوند، بدیهی است سایر اعضا علاقه‌ای به حضور و وحدت نخواهند داشت. هر تشکلی که برنامه داشته باشد همه اعضا دور شمع وجودی‌اش جمع خواهند شد. اگر در برخی موارد شاهد دودستگی در تشکل‌های صنایع غذایی هستیم و به عبارتی تشکلی وجود ندارد که همه اعضا را دور هم جمع کند، به دلیل این است که کاری انجام نمی‌دهد. در واقع وقتی تشکلی برنامه کاری منسجم نداشته باشد، بدیهی است همه اعضا به دنبال ایرادگیری از هم می‌افتند و هیچ وقت به دنبال وحدت نخواهند بود.

بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه