هدر

آیا رییس چهارمین دوره سازمان نظام مهندسی کشاورزی از گزینه‌های انتخابی شورا خواهد بود!؟

پایان دوران ریاست 8 ساله رییس کنونی سازمان نظام مهندسی کشاورزی کشور

علیرضا صفاخو: پرونده برگزاری چهارمین دوره انتخابات نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی کشور در حالی در 25 اردیبهشت ماه سال جاری بسته شد که روند برگزاری نشان داد این نظام صنفی همچون 3 دوره گذشته، به لحاظ تکثرحضور اعضا و شکل برگزاری به بلوغ و تکامل لازم نرسیده و متولیان آن نیز که به لحاظ سنی و انگیزشی کم‌رمق به نظر می‌رسند،
علیرضا صفاخو: پرونده برگزاری چهارمین دوره انتخابات نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی کشور در حالی در 25 اردیبهشت ماه سال جاری بسته شد که روند برگزاری نشان داد این نظام صنفی همچون 3 دوره گذشته، به لحاظ تکثرحضور اعضا و شکل برگزاری به بلوغ و تکامل لازم نرسیده و متولیان آن نیز که به لحاظ سنی و انگیزشی کم‌رمق به نظر می‌رسند،
 همچون اداره فدراسیون فوتبال کشورمان که به قول عادل فردوسی‌پور دور همی به حل و فصل مشکلات می‌پردازند، هراز گاهی تحرکی خفیف در باب برخی اتفاق‌ها نشان می‌دهند! اما به راستی چه شده که سازمان نظام مهندسی کشاورزی همچنان سازمانی راکد است!؟ سازمانی که چه در حوزه آموزش و چه فراهم کردن بستر مشارکت مسوولانه تمام اعضا در فعالیت‌های اقتصادی و حتی اجتماعی این تشکل صنفی بزرگ، دست بسته و در حال خواب زمستانی است؟ سازمانی که به اذعان بسیاری از منتقدان، دفتر مرکزی آن که باید به مانند قلبی سرحال بتپد و خون را به تمام اعضا پمپاژ کند، حتی نزد شوراهای استانی محلی از اعراب ندارد، گویی که منتخب استان‌ها نیست و طفلی سرراهی است که هیچ کس پذیرای آن نیست، چه برسد به ارگان‌های اجرایی و مقننه که باید قوانین روز را وضع و اجرا کنند.
درواقع براساس شواهد مستند موجود، وقتی فقط از 210 هزارعضو سازمان در سراسر کشور فقط 66 هزار و 112 نفر (آن هم به واسطه پرداخت حق عضویت) واجد شرایط رای دادن هستند و از این جمع نیز فقط 22 هزار و 108 نفر زحمت شرکت در انتخابات را بر خود روا می‌دارند، می‌توان به ضرس قاطع این ادعای خوشبینانه سازمان مرکزی را نیز که 33 درصد اعضا در انتخابات شرکت کرده‌اند، به چالش کشید و درواقع اعلام کرد که تنها حدود 10درصد اعضای این سازمان برای گزینش نمایندگان خود در شوراهای استان‌ها تره خرد کرده‌اند و چه بسا سایرین حتی اخبار آن را نیز دنبال نکرده‌اند.
در واقع از سازمانی که جمعی از بازنشستگان به صرف ادامه اشتغال و به قول خودشان خدمت به جامعه دانش‌آموختگان بیکار و جویای کار در واحد اداری سازمان‌ها ساکن می‌شوند و برخی اعضای شورا هم متاثر از جو غالب در سازمان به امور شرکت‌های خود یا دوستان رسیدگی می‌کنند تا انجام فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی صنفی، چه انتظاری برای همه اعضا می‌توان داشت که شور و حال برگزاری انتخابات دوره پنجم را نیز داشته باشند و اوضاع بدتر از دوره چهارم نیز نشود. جالب آنکه در هر دوره چنان دعوایی سر شمارش آرا و سلامت برگزاری بالا می‌گیرد که گویی تفاوت دیدگاه برندگان و بازندگان برای اداره سازمان‌های استانی و متعاقب آن کشوری، زمین تا فاصله زیاد است!
 
منتقدان چه می‌گویند!؟
این که سازمان مرکزی به عنوان ارگان نماینده شوراهای استانی تا چه حد توانسته در اعتماد‌آفرینی اعضا برای همیاری و همراهی ملی موفق باشد نیاز به توضیح ندارد که همین سطح از حضور اعضا، گویای هزاران حرف ناگفته است و صرف اعلام این که تداخل انتخابات با مجمع در یک مکان واحد عامل حضور کمرنگ اعضاست، جز تحلیلی ساده‌انگارانه برای اقناع صوری مخاطبان معنای دیگری ندارد. در واقع به‌زعم منتقدان مدیریت دوره سوم، اگر نظام مهندسی کشاورزی به لحاظ تشکیلات اداری پویا و خلاق باشد و توان و نفوذی بسازد و سپس نمایش دهد که به معنای واقعی کلمه معنای نظام را متبادر سازد، دست کم 70درصد اعضا ناهموارترین راه‌ها را نیز برای تاثیرگذاری در نتیجه انتخابات خواهند پیمود و اعضایی تاثیر گذار خواهند بود تا متاثر!
 
تاثیر رییس...!
اگرچه رییس سازمان به لحاظ تشکیلاتی برآیند اعضای شورای مرکزی سازمان است، اما پس از اخذ حکم از رییس جمهوری صاحب جایگاه حقوقی خطیری می‌شود که جنس گفتار و کردار مدیریتی او در گذار سازمان به سوی اهداف همسو با منافع تمام اعضا، کارکرد فوق‌العاده‌ای می‌تواند داشته باشد. اتفاقی که دست کم هم به لحاظ گفتاری و هم اقتدار مدیریتی طی 8 سال اخیر و دو دوره ریاست سازمان با احکام محمود احمدی نژاد، تاکنون ره به سرمنزل مقصود نبرده و جز در ارایه طرحی برای اصلاح قانون سازمان نظام مهندسی کشاورزی به مجلس - که آن هم به دلیل نقایص موجود دستخوش تغییرات پیوسته و رفت و برگشت‌های خود خواسته‌ای از سوی سازمان مرکزی بوده - تاکنون در نوبت انتظار طولانی و فرساینده راهروهای مجلس نهم باقی مانده است. لذا شاید معرفی موحدیان عطار از سوی اسکندری و سپس خلیلیان به ریاست جمهوری سابق، همواره معمایی ناگشوده در اذهان عمومی بوده که شاید وزیر جهاد کشاورزی دولت تدبیر و امید ناگزیر به تحمل مدت پایان قانونی ریاست موحدیان عطار بوده تا از اواسط تابستان 93 سرانجام حکم انتصاب رییسی با مختصات همسو با سیاست‌های دولت تدبیر و امید رقم بخورد. 
اما آیا موحدیان عطار خواهد رفت یا در اقدامی غیرمنتظره ابقا می‌شود!؟ و اگر هم رفت که احتمال آن با توجه به روحیه‌های وزیر جهاد کشاورزی بسیار قوی‌تر و محتمل به نظر می‌رسد، آیا رییس جدید سازمان نظام مهندسی کشاورزی به احترام آرای اعضا، برای نخستین بار از بین گزینه‌های انتخابی به رییس جمهوری معرفی خواهد شد یا به روال 3 دوره قبل، از بین گزینه‌های انتصابی وزیر پیشنهاد می‌شود؟ موضوعی که پاسخ آن را پس از تشکیل جلسه رسمی چهارمین شورای مرکزی سازمان مرکزی نظام مهندسی کشاورزی و متعاقب آن تدبیر محمود حجتی می‌توان گمانه‌زنی کرد؛ کما اینکه در دوره گذشته به رغم این که شاهرخ رمضان‌نژاد از شانس زیاد تصدی‌گری این سازمان برخوردار بود، اما خلیلیان به دلیلی که هیچگاه آشکار نشد، نتوانست چشم بر امضای دوباره نامه معرفی دوباره موحدیان عطار به رییس دولت دهم ببندد و درواقع چنین شد که به‌رغم نمره پایینی که خود موحدیان عطار در گفت‌وگو با یک ماهنامه تخصصی کشاورزی (دام،کشت و صنعت) به عملکرد خود در دور نخست داده بود، اما بازهم سکان اداره سازمان عریض و طویل نظام مهندسی کشاورزی به او واگذار شد. سازمانی که به لحاظ آموزشی و حتی فعالیت‌های اجتماعی مانند شوراهای شهر و روستا تاکنون بسیار خنثی و منفعل عمل کرده است، کما اینکه یکی از انتقادهای وارد به سازمان مرکزی و به‌ویژه در حوزه آموزشی، به دست گرفتن دوره‌های آموزشی توسط سازمان فنی و حرفه‌ای بوده است که حتی به صورت رایگان دوره‌هایی آموزشی برگزار کرده است.
البته تعلل در تشکیل شورای مرکزی جدید که ظاهرا به بهانه تایید نشدن نتیجه انتخابات استان تهران و اصفهان احتمالا تا پس از ماه رمضان تشکیل شورا را به عقب خواهد انداخت، دلیلی نشده تا اسامی احتمالی گزینه‌های جدید ریاست سازمان که با روحیه دولت تدبیر و امید سنخیت داشته باشد و در عین حال بتواند روح جدیدی را به بدنه سازمان مرکزی تزریق کند، در سازمان و بیرون سازمان زمزمه نشود، کما اینکه بر اساس نقل قول‌های تایید نشده از زبان برخی فعالان سازمان، نام گزینه‌هایی مانند شاهرخ رمضان‌نژاد به عنوان عضوی انتخابی با سابقه بالا در سازمان استان تهران و حضور در شورای مرکزی (برگزیده هر 4 دوره در تهران) که نامش در دوره گذشته (احتمالا به شکل صوری) به عنوان 3 گزینه معرفی شده به رییس جمهوری وقت مطرح شده بود یا حسین یوسفی که امسال ریاست هیات نظارت بر انتخابات چهارمین دوره شورای سازمان مهندسی کشاورزی را نیز برعهده داشت، اما جزو مدیرانی است که به محض تصمیم محمدرضا اسکندری وزیر جهاد کشاورزی دولت نهم مبنی بر ادغام معاونت‌های باغبانی و زراعت در قالب معاونت تولیدات گیاهی تصمیم به استعفا گرفت و به رغم مخالفت اسکندری با استعفای وی با پافشاری فراوان موفق به اخذ رضایت وزیر وقت بخش کشاورزی شد، مطرح شده است.
 اگرچه باتوجه به سوابق رمضان‌نژاد در سازمان نظام مهندسی کشاورزی استان تهران و تحرک متمایز او در اداره استان تهران در قیاس با همتایانش در سایر استان‌ها، شانس وی را به مراتب بالاتر نشان می‌دهد. این در حالیست که هر دوی این گزینه‌ها یا گزینه‌ها احتمالی دیگر، تا این لحظه ترجیح داده‌اند به صورت چراغ خاموش برای کسب رضایت و آرای شورای مرکزی در شرف استقرار و سپس وزیر تلاش کنند یا سکوت را به هرگونه اظهار نظر که شائبه تلاش برای تحت تاثیر قراردادن رای وزیر را داشته باشد، ترجیح دهند.
 
مسوولیت خطیر رییس جدید
البته با توجه اینکه هنوز شورای مرکزی تشکیل جلسه نداده و تا لحظه نگارش گزارش هنوز نتایج انتخابات استان تهران و اصفهان به تایید نرسیده - که البته بیش از حد طبیعی طول کشیده است - شاید اشاره به بحث ریاست سازمان چندان واقع بینانه نباشد، اما با توجه به نتایج انتخابات دوره چهارم که به نظر می‌رسد گزینه‌های متمایل به طیف اعتدال، برنده اکثریت استان‌ها بوده‌اند و وزیر جهاد کشاورزی نیز انتظار ویژه‌ای از سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی کشور برای کمک آنها به ارتقای بهره‌وری بخش کشاورزی دارد، به صورت غیر رسمی گزینه‌های اصلی شورا برای پیشنهاد به وزیر و رییس جمهوری از امروز مورد توجه همگان باشد. 

بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه