هدر

سیری در بزرگترین نمایشگاه شیرینی و شکلات خاورمیانه

شیرین‌تر از هر سال بود نمایشگاه نان، شیرینی و شکلات امسال

گروه گزارش «اقتصاد سبز»/یحیی امیری: با ورود محمد شریعتمداری، (وزیر اسبق بازرگانی) معاون رییس جمهور روحانی در اموراجرایی در مراسم افتتاح نمایشگاه بین‌المللی شیرینی و شکلات و آرد و نان، صدای بلند یکی از گلایه‌های همیشگی دست‌اندرکاران صنایع غذایی کشورمان آرام گرفت.

گروه گزارش «اقتصاد سبز»/یحیی امیری: با ورود محمد شریعتمداری، (وزیر اسبق بازرگانی) معاون رییس جمهور روحانی در اموراجرایی در مراسم افتتاح نمایشگاه بین‌المللی شیرینی و شکلات و آرد و نان، صدای بلند یکی از گلایه‌های همیشگی دست‌اندرکاران صنایع غذایی کشورمان آرام گرفت.

دولتی‌ها چرا نمی‌آیند ما را ببینند؟
در طول بیست و چند سالی که گزارش برپایی نمایشگاه صنایع غذایی را می‌نویسم (به‌خصوص در آگروفودها) مدیران تولید، تجار بزرگ و مالکین برندهای بین‌المللی شده از دست کم گرفتن فعالیت‌هایشان توسط دولت گله‌مند و حسابی دلخور بودند، حق هم داشتند، آنها در این عرصه حسابی کارکرده، زحمت کشیده و موفقیت‌های چشمگیری در تولید کار، رونق تجارت و بازرگانی کشاورزی به دست آورده بودند، در مقابل رقبای گردن‌کلفت اروپایی وارد کارزار بازارشان شده و خودی نشان داده بودند، اما دریغ از نگاه مهرآمیز حتی مقامات وزارتخانه‌های درارتباط، مثل بهداشت، کشاورزی، تجارت و صنایع و ... اما امسال جبران شد، می‌شود گفت در حد قابل قبولی جبران شد. علاوه بر عالی‌ترین مقام اجرایی رییس جمهور معاونت‌های تاثیرگذار وزارتخانه‌های دیگر هم آمده بودند.
مجتبی خسروتاج قائم‌مقام بازرگانی خارجی، علی قنبری معاون وزیر بازرگانی، محسن صالحی معاون امور صنایع وزیر صنعت، معدن و تجارت، رسول دیناروند معاون وزیر بهداشت و رییس سازمان غذا و دارو، مهدی صادقی نیارکی مدیرکل صنایع غیر فلزی وزارت صنعت، معدن و تجارت، دکتر هدایت حسینی معاون نظارت بر فرآورده‌های غذایی، آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت، حسین اسپهبدی مدیرعامل شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی و ... می‌شود گفت اینها بخشی از مقامات مهم دولتی بودند که امسال برای اولین بار به نمایشگاه آمدند و موفقیت‌های دست‌اندرکاران و همکاران کانون صنایع غذایی را از نزدیک دیدند.
متراژ نمایشگاه شیرینی و شکلات با اضافه شدن 2 سالن به 360 هزار متر مربع رسید و عنوان بزرگ‌ترین نمایشگاه شیرینی و شکلات خاورمیانه از آن ایران شده و اررزیابی‌های بین‌المللی درست از کار آمد. علامه بر اینها نمایشگاه امسال 2 تحرک نمایشگاهی هم داشت، «مینو» که اسپانسر فیلم سینمایی شهر موش‌ها بود، «کپل» یکی از شخصیت‌های محبوب و دوست‌داشتنی سینمایی را در غرفه خود میهمان کرد و وارد شدگان به نمایشگاه از کوچک و بزرگ با او عکس یادگاری گرفتند. محمد پروین مدیرعامل شرکت «کاکامی» که چندی است از زمین فوتبال آرام آرام بیرون آمده پدرش علی پروین را به غرفه خود آورد. حضور علی پروین موجب شد دست اندرکاران صنعت غذا، مدیران شیرینی و شکلات و آرد و نان که از گذشته‌های دور دوستدار سلطان فوتبال بوده‌اند به دیدارش بیایند و با او عکس بگیرند. من علی شریعتی مقدم، بزرگ‌ترین تولیدکننده و فرآوری‌کننده زعفران دنیا را هم دیدم که از این غرفه و علی پروین و پسرش محمد پروین دیدار کرد. سینمایی‌ها و ورزشکاران معروف هم کم نبودند.
علاوه بر مشاهیر ورزش و سینما، مشاهیر بازرگانی هم آمده بودند، برای مثال پدرام سلطانی نایب‌رییس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران را هم دیدم که با علاقه و حوصله ویژه ای در نمایشگاه گشت زده بود و فاطمه مقیمی و جمعی از کارآفرینان هم آمده و وارد هر غرفه‌ای می‌شدند چه آنها که اینها را می‌شناختند و وصف کارشان را شنیده بودند و چه کسانی که اولین بار با این زنان موفق بازار کار و تجارت برمی‌خوردند استقبال گرمی به عمل می‌آوردند. «نان‌آوران» در غرفه‌اش به جای انواع نان، آنزیم‌ها و خمیرمایه آورده بود و «زرماکارون» برند جدیدش «سان‌ماکارون» را عرضه کرده بود. در میان 325 شرکت داخلی و 50 شرکت خارجی یک غرفه با کیک‌های فانتزی از حالت سنتی درآمده و صنعتی شده توجه تمام بازدیدکنندگان را جلب کرده بود، فناوری این شرکت در گذاشتن عکس عروس و داماد و یا کودکان در روز تولد و خلاصه هر چهره و تصویری که کسی بخواهد روی کیک دیده شود و خورده شود، کار جذابی بود که هیچ بیننده‌ای نمی‌توانست بی‌تفاوت از کنارش بگذرد، غرفه پر از بازدیدکنندگان کنجکاوی بود که می‌خواستند درباره این نوآوری بیشتر بدانند، درواقع می‌شود گفت تقریبا همه آنها که از این نوآوری با خبر شده بودند وسوسه در سر داشتند که چگونه تصویر خودشان یا عزیزانشان را روی کیک بگذارند و تماشا کنند.
در غرفه‌های خودمان «اقتصاد سبز» که حالا می‌شود گفت (بدون تواضع قلابی) مجله‌ای شده که همه دست‌اندرکاران صنعت غذا و کشاورزی با آن خویشاوند شده‌اند روزی نبود که چند نانوا یا شیرینی‌پز، چه سنتی و چه صنعتی حضور نیابند و با سردبیر و نویسندگان و خبرنگاران درباره وجود شاداب و حضور موثرش سخن نگویند، اکثر آنها، به‌خصوص آنها که از شهرستان آمده بودند مستقیم می‌رفتند سراغ فرم اشتراک، با علاقه‌ای که نشان می‌دادند کام ما را شیرین کرده بودند، نمایشگاه امسال از هر جهت شیرین‌ترین نمایشگاه سالانه بود، شیرین بود، آنقدر شیرین بود که گزارش ما را هم چه بخواهیم چه نخواهیم شیرین کرده است.

پشمک حاج عبداله
در همان بدو ورود یک لیست بلند بالا از فروشگاه‌های زنجیره‌ای پشمک به دستم دادند. نگاهش کردم و با جرات گفتم پشمک هم فروشگاه زنجیره‌ای دارد و از بلندگوی نمایشگاه تشویق شدم به سراغ غرفه پشمک حاج عبداله بروم، صدای گوینده و خبری که درباره پشمک حاج عبداله پخش می کرد از همان بدو ورود لبخند به لبم آورد و در خیال مجسم کردم ریش سفید حاج عبداله و پشمک سفید چه ریتمی دارند. حاج عبداله در سال 1330  در تبریز بساط پشمک سازی راه انداخته و تا به امروز دراین عرصه فعال است، خودش دیگر نیست (خدایش بیامرزد) پشمک سازی او حالا توسط فرزندانش اداره می شود، همچنان پررونق،  پرمشتری و دارای خواهان بسیار، صنعت بسته بندی با سخاوت دست مدیران پشمک ساز را باز کرده تا این خوردنی قوی و انرژی‌ساز و شاداب کننده در شکل و شمایل جدید و در اندازه های جدید و فرآوری جدید همچنان پرمشتری  باشد. از یکی از پسران حاج عبداله پرسیدم شما چه کرده اید که از سال 1330 تا به امروز سر پا مانده اید و خدا را شکر حسابی ترقی کرده و وضعیت کار و تجارت شما روز به روز بهتر شده؟ جواب خیلی کوتاه و خلاصه بود: «حاج عبداله روزی به یکی از کارگرانش گفت تو اگر مجبور شدی به من ضرر بزنی بزن ولی به مشتری نه، از دخل من هم اگر چیزی کم شد ضرر نیست، ضرر وقتی است که مشتری ناراضی بشود.


تحسین به سلیقه تولیدکنندگان
سالن خلیج فارس نمایشگاه بین الملی تهران را شاید بشود گفت به خاطر معماری و وسعت زیادش در هر نمایشگاهی ابهت دارد ولی در شیرینی و شکلات امسال، چند دقیقه ای فراموش کردم در تهران هستم و برای مثال مادرید، سوییس، آمستردام، پاریس، سورنتو و یا لندن و نیویورک نیستیم. نمایشگاه با سخاوت شیرینی و شکلات‌سازان و غرفه‌داران با دکوربندی جذاب و چشم نوازش اگر بگویم برای چند لحظه‌ای گیجم کرده بود اغراق نکرده‌ام، ترکیب رنگ‌ها، نورپردازی‌ها و حتی رایحه متنوع شکلات‌ها موجب شد در مجموع به هر طرفی که نگاه کنیم یک تابلو ببینیم. فضا کاملا اعیانی و تنوع در حدی بالاتر از رنگ‌بندی طبیعت به نظرم آمده بود و تنوع گیج‌کننده بسته‌بندی‌های شیرینی و شکلات که هیچ بیننده‌ای را از وسوسه خرید یک خوردنی لذت‌بخش در امان نمی‌گذارد «مینو» را آدم‌های 5 دهه پیش به شکلات می‌شناختند، اما من سال‌هاست که مشتری بیسکویت ساقه طلایی‌اش شده‌ام. در دهه 40 که در بازار تهران کار می‌کردم می‌گفتند خودکار کالایی است با سود کم، ولی هر سوپرمارکتی در هر گوشه‌ای از کشورمان برای جوری جنس باید از آن داشته باشد، چون مشتری دارد. در غرفه «مینو» چشمم به ارده شیره مینو افتاد. به همه تعارف می‌کردند که یک قاشق میل کنند، یک آقایی به سبک آقای نیم‌هالو می‌گفت: عجب! عجب! مینو شیره ارده هم درست کرده!


پس نون در آتیشه که میگن اینه؟
ماشین‌سازها معمولا فضای باز را در اختیار دارند، واقعیت این است که فن ماشین‌سازی در دو سه دهه اخیر به نحو چشمگیری رشد کرده و می‌شود گفت بخش اعظم پیشرفت ورود پیروزمندانه صنایع غذایی ایران در بازارهای جهانی دسترسی به همین ماشین ‌آلات در تولید و بسته‌بندی است . نانوایی در فضای باز به‌خصوص که سر ظهر پخت هم داشته باشی طرفدار زیاد دارد. تافتون‌پزی ماشینی و سرعت پخت و کیفیت تافتون‌های گرد که باید در صف می‌ایستادی و یک عدد هدیه می‌گرفتی، به دست آوردنش کیف دارد، من این لذت و کیف را در چهره همه انهایی که در صف می‌ایستادند دیدم، به‌خصوص که می‌رفتند روی چمن تا وسط خیابان نمایشگاه دور همی می‌نشستند و نان را با پنیر و ارده و یک چیزهایی از همین قبیل میل می‌کردند، اما در غرفه طلایه‌داران اصفهان که در تابلوها و بروشورهایش عنوان «نان دوآتیشه سبوسدار» پررنگ شده بود گفت و گوی خانم و آقایی با ذوق توجهم را جلب کرد، خانم درباره چگونگی خرید انبوه این نان‌های بسته‌بندی شده بهداشتی با مدیر غرفه وارد مذاکره شده و آقا یک بسته نان را در دست گرفته و با حیرت نگاهش می‌کرد و مرتب می‌گفت:


دوآتیشه، پس نون دوآتیشه که می‌گن اینه ...!
نقش 400 نوع رنگ و طعم در لذت از خوردنی‌ها در غرفه ماگنولیا توجهم به اهمیت نقش رنگ‌ها در صنایع غذایی جلب شد. البته در بحث رنگ خوراکی‌ها حرف و حدیث بسیار شنیده‌ایم اما آنچه مدیر این غرفه توضیح داد برای هر شنونده‌ای آرامش‌دهنده بود. او می‌گفت: رنگ عاملی بسیار مهم و اساسی در کنار طعم و بافت خوراکی‌ها دارد، رنگ محصول را منحصر به فرد، چشم‌نواز و اشتها برانگیز می‌کند و سبب افزایش جذابیت و گیرایی محصول شده و احساس تازگی و طبیعی بودن را در ذهن آدم‌ها القا می‌کند. پرسیدم آیا در تولید همه خوراکی‌ها از رنگ استفاده می‌شود، جواب مثبت بود:
ما برای انواع طعم و رنگ طبیعی مورد مصرف در صنایع لبنی، شیرینی و شکلات، صنایع گوشتی (سوسیس و کالباس) صنایع اسنک، چای و نوشیدنی‌ها، کنسرو و غذاهای آماده و حتی برای سوپ و آش و صنایع سس و ترشیجات بهره می‌گیریم. رنگ ماگنولیا از مواد اولیه طبیعی مثل آناناس، پرتقال، موز، دارچین، عسل، وانیل، کشک و ... تولید می‌شود. بخش مهم کار ما در ازمایشگاه تست پانل ارزیابی حتی طعم، آزمایشگاه فیزیکی و شیمیایی، آزمایشگاه GC، آزمایشگاه میکروبی و ... از سال 1380 که شروع به کار کرده‌ایم تا به امروز موفق شدیم 400 نوع طعم و اسانس خوراکی عرضه کنیم.


«مکث» می‌گوید زندگی شیرین است
مکث تولیدکننده دم دستی‌ترین خوراکی‌های شیرین است در بسته‌بندی‌های جمع و جور که برای هر انسان متعالی، به‌خصوص دانش‌آموزان به اصطلاح ضعف دل را می‌گیرد. ویفرهایش تا آنجا که از مغازه‌دارها شنیدم در تمام ایام سال پرفروش است. در غرفه مکث تابلوی زندگی شیرین است که به شکل معنی‌داری در بروشورهایش هم آمده بود توجهم را جلب کرد، اولین سوالم این بود که مکث کجاست؟ با غرفه‌دار با لبخندی شیرین گفت: اگر منظورتان کارخانه و دفتر است ما در بلوار وکیل‌آباد مشهد هستیم ولی اگر ویفر و بیسکویت و پتی‌بور دنیای حیوانات می‌خواهید بفرمایید اولین سوپری محله‌ای که در آن زندگی می‌کنید.  سوال بعدی درباره تاکید مکثی‌ها روی ماشین‌آلات بود، همان خانم با لبخند دیگری گفت: در صنعت غذا کیفیت و سلامت 2 کلید جذب مشتری است، همه ما انسان‌ها به خوراکی نیاز داریم، (همکار آقایش گفت بخور تا زنده بمانی) کیفیت در مواد اولیه‌ای است که استفاده می‌شود و سلامت این ویفرها و بیسکویت‌ها را بسته‌بندی دقیق و درست تامین می‌کند، شما اگر بهترین و مفیدترین غذا را خوب نگهداری نکنید بی‌ارزش می‌شود، ما این مهم را به کمک ماشین‌آلات و تجهیزات تمام اتوماتیک فراهم کرده‌ایم.


اسم کوچک امیدی فرهاد است
«بیش از 800 واحد داخلی و 80 واحد تولیدی خارجی در 34 کشور دنیا مجهز به ماشین‌آلات امیدی لاهیجان است» این نوشته را سر در یکی از بزرگ‌ترین غرفه‌های نمایشگاه امسال دیدم. اینکه یک ایرانی موفق شده ماشین‌آلاتی بسازد که به بیش از 35 کشور جهان صادر شود در همان نگاه اول اگر نگوییم غرورآفرین ولی بدون تردید وجدآفرین است، به‌خصوص وقتی بدانیم یکی از این کشورها آمریکاست و یکی دیگر از کشورها استرالیا، سوئد، ساحل عاج، روسیه، اسلواکی، هند و مصر و مالزی و بوسنی هرزگوین و ... کنجکاوی دست از سرم برنمی‌دارد می‌خواهم این آقای مهندس را ببینم که می‌بینم، دور و برش شلوغ است؛ صنایع ماشین‌سازی امیدی لاهیجان خط تولید کامل کلوچه، انواع شیرینی‌های کرم‌دار و بیسکویت مغزدار و بیسکویت مغزدار، محل ماشین‌سازی لاهیجان است، همان شهری که کلوچه‌اش معروف است؛ کلوچه نادری، کلوچه نوشین، آیا به خاطر این ماشین‌آلات بسته‌بندی امیدی است که این کلوچه‌ها به چنین شهرتی رسیده‌اند؟ او طراح و ماشین‌ساز جوانی است، نسبتا جوان ولی شیک‌پوش و بسیار پرانرژی است، علاوه بر این مدیر بسیار متواضعی هم هست، با وجود اینکه بیش از 30 نفر از همکارانش در غرفه بزرگ او در کنار انواع ماشین‌آلات بسته‌بندی آماده پاسخگویی به مراجعین بی‌شمار هستند ولی از آنجا که ما ایرانی‌ها بیشتر دوست داریم از سرچشمه آب بخوریم همه از خود او می‌پرسند و خود او جواب می‌دهد از جمله خود من که گفتم آقای مهندس فرهاد امیدی اسم کوچک شما چیست؟ با لبخندی که به دیگران هم سرایت کرد گفت: فرهاد!


ارتباط جامعه‌شناسی با تجارت
گزارش‌نویسی از یک نمایشگاه بزرگ (بزرگ‌ترین نمایشگاه خاورمیانه) کار ساده‌ای نیست به‌خصوص اگر کار میدانی باشد و حجم یادداشت‌های اولیه از حجم خود مجله هم بیشتر شده باشد، اما سعی می‌کنم تا آنجا که امکان باشد به ویژگی کارهایی که در شهرستان‌ها انجام می‌گیرد توجه بیشتری داشته باشم.  «شرکت بسته نگار روز» لرستان (خرم‌آباد. شهرک صنعتی) را می‌خواهم به چند دلیل در این گزارش بیاورم، اول توضیحات جمع و جور علیرضا پروین چگنی مدیرعامل شرکت که درباره اهمیت بسته‌بندی در صنایع غذایی می‌گوید: «تکامل تاریخ بسته‌بندی امروز محصول دغدغه‌های بشر برای حفاظت، نگهداری، اطلاع‌رسانی و فروش از تولید تا عرضه کیفی یک کالا بوده، تبدیل این شا‌خه به گرایش‌های دانش‌بنیان علمی و ارتباط آنها با رشته‌های جامعه‌شناسی، روانشناسی و تجارت باعث ایجاد چنان حساسیتی در این علم شده که کوچک‌ترین اظهار نظر غیرتخصصی از تولید تا عرضه یک کالا ممکن است منجر به شکست در پروسه‌های برندینگ یک کالا بشود.» کار شرکت بسته نگار روز، طراحی و اجرای انواع پروژه‌های چاپ و بسته‌بندی است که تاکنون توانسته این افتخارات را هم از آن خود کند: دریافت جایزه ویژه جشنواره فن‌افرینی زاگرس 1389 و کارآفرین برتر استان لرستان در سال 1390 و طراح برگزیده مسابقات و جشنواره مواد غذایی کشور سال 1391.


بهبوددهنده‌ آردی‌های ضعیف
برای من و هم‌نسلان من که از دهه‌های 30 و 40 از پیراشکی خسروی خیابان نادری تهران خاطره‌ها مانده است تماشای غرفه «پویش» که پودر خمیر پیراشکی تهیه می‌کند جالب است. پویش مشهد علاوه بر تولید خمیر پیراشکی، پودر کیک، مافین آماده مصرف جهت مصارف خانگی، قنادی و صنعتی و پودر کیک اسفنجی و پودر خمیر پیتزا و انواع بهبوددهنده‌ها برای نان‌های مسطح ایرانی، بهبوددهنده آردهای ضعیف و پودر بهبوددهنده بیسکویت جهت تردی، بافت و ماندگاری مطلوب با قابلیت کاهش مصرف روغن در محصول هم دارد. برند این شرکت «دلسا» است، از مدیر غرفه می‌خواهم درباره رنگ‌های مصنوعی کمی توضیح دهد، او می‌گوید: تمام تلاش و کوشش ما بر این است که کلیه محصولات براساس آخرین فناوری روز دنیا و بدون مواد نگهدارنده و رنگ‌های مصنوعی تهیه و وارد بازار مصرف شود. هیچ محصولی بدون نظارت متخصصین صنایع غذایی و تغذیه و بدون مجوزهای صنعتی و بهداشتی تولید عرضه نمی‌شود. ما می‌دانیم در بازار پررقابت امروز صنایع غذایی، آنچه بیشتر اهمیت دارد وفاداری به تعهدات است وقتی اعلام می‌کنیم بدون رنگ‌های مصنوعی یعنی واقعا بدون رنگ‌های مصنوعی.


صادرات به شمال افریقا و کشورهای خاورمیانه
«دزمایه» خمیرمایه خشک فوری را شرکت خمیرمایه خوزستان در شهرستان دزفول تولید و در بسته‌‌بندی‌های 80 و 100 گرمی پر شده با گاز نیتروژن با یک سال ماندگاری و در بسته‌بندی‌های 100، 125، 450 و 500 گرمی با دو سال ماندگاری و بسته‌بندی‌های 10 کیلوگرمی کیسه‌ای با 6 ماه ماندگاری اماده توزیع داردو بوروشوری به 3 زبان فارسی، عربی و انگلیسی در اختیارم می‌گذارد وقتی می‌پرسم چرا 3 زبان مگر مشتری خارجی هم داری؟ مدیر غرفه می‌گوید: این شرکت دارای گواهینامه‌های حلال، استاندارد ISO9001-2008 از کشور آلمان و استاندارد ملی ایران بوده و در حال حاضر بیش از نیمی از محصول تولیدی خود را به کشورهای خاورمیانه، شمال افریقا و کشورهای حوزه CIS صادر می‌کند. خانمی که در کنارم ایستاده و علاقه زیادی به نان‌پزی در فر گازی خانه‌اش دارد می‌خواهد یک راهنمایی کپسولی برای اینکه پخت او با کیفیت باشد بگیرد، پاسخ این است: بسته‌بندی‌های 80 و 100 گرمی ما بیشتر برای مصارف خانگی است، نکته‌ای که باید خیلی به آن دقت داشته باشید این است که دزمایه را هرگز در تماس مستقیم با آب سرد، محلول آب و نمک با محلول آب و شکر قرار ندهید. اگر غیر از این عمل کنید فعالیت خمیرمایه به شدت کاهش پیدا می‌کند و فاقد کیفیت لازم می‌شود.


یزدیه رفت کره ماه نانوایی بزنه
آقای علی خفیج در غرفه «اقتصاد سبز» با یکی از همکاران ما درباره چگونگی چاپ مقاله در حال گفت‌وگو است، پیراهن او آبی و 2 نفری که در سمت چپ و راست او ایستاده و از همراهان او هستند پیراهن زرد قناری دارند، هارمونی رنگ‌های پیراهن و شکل کنار هم قرار گرفتن شان توجهم را جلب می‌کند، از همه بیشتر لهجه زیبای اصفهانی، از شغلش می‌پرسم می‌گوید نانواست و در اصفهان نانوایی نان رژیمی خفیج را مدیریت می‌کند، وارد گفت‌وگو می‌شوم:
- این آقایان بادی‌گارد شما هستند؟
- (باخنده) نه بابا، نانوا بادی‌گارد می‌خواهد چه کند یکی‌اش باجناق من است و یکی دیگر فامیل نزدیک.
- نان سنتی یا صنعتی؟
- نان سنتی رژیمی، 15 سال است نانوایی دارم هرچه می‌پزیم همان روز مشتری پاش وایساده. نان سرای خفیج در اصفهان به اندازه خودش شهرت داره: فاصله نان ما با سنگ چدن 20 سانته، فرمول پخت نان ما مربوط به خودمونه، نان مغزپخت با رعایت تمام ترفندها.
- چی شد نانوا شدی؟
- یزدی‌ها همه شون نانوا هستند، نصف نانواهای اصفهان و کویت یزدی هستند.
- پس شما یزدی هستین و در اصفهان نانوایی دارین؟
- (لهجه‌اش از اصفهانی یزدی می‌شود) یزدیه رفته بود کره ماه، به او گفتند تو واسه چی اومدی کره ماه، گفت اومدم نانوایی کنم.
- جالبه، من تا حالا فکر می‌کردم یزدی‌ها فقط شیرینی‌پزی بلدند.
- نصف نانواهای جهان یزدی هستند، فقط یزدی‌ها بلدند بهترین نان‌های دنیا را از تنور بیرون بیارن!


بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه