هدر

تحلیل

خط بطلان جهادکشاورزی بر باورهای نادرست

سردبیر: به‌طور حتم شما هم با واژه‌هایی نظیر گرانی قیمت گوجه‌فرنگی در زمستان هرسال، افزایش ناگهانی قیمت خرما در ماه مبارک رمضان و به‌طور کلی افزایش غیرقابل عرف و فی‌البداهه هر محصولی در زمان پیک مصرف و افزایش تقاضا آشنا هستید. 
سردبیر: به‌طور حتم شما هم با واژه‌هایی نظیر گرانی قیمت گوجه‌فرنگی در زمستان هرسال، افزایش ناگهانی قیمت خرما در ماه مبارک رمضان و به‌طور کلی افزایش غیرقابل عرف و فی‌البداهه هر محصولی در زمان پیک مصرف و افزایش تقاضا آشنا هستید. 

و یا قبول دارید روئت برنامه‌هایی نظیر قرعه‌کشی اهدای خودرو به‌صورت هفتگی برای خریداران برنج و چای خارجی کم‌کم در حال تبدیل شدن به یکی از آیتم‌های ثابت برنامه‌های تلویزیونی  شده بود. اما آیا به‌راستی به این فکر افتاده‌ایم که در یکی دو سال گذشته چرا همه این آیتم‌های ثابت در حال کم‌رنگ شدن است. 
 
مگر همیشه حتی قبل از تصویب قانون انتزاع در تحلیل‌های رسانه‌ها ،دارا بودن عینک بخشی‌نگری و نگاه همه جانبه تولید محور جهادکشاورزی را آفت واگذاری تنظیم بازار به این مجموعه نمی‌دانستیم؟، اما به‌راستی آیا امروز به آن حدتی که تصور می‌کردیم این گمان قابل اثبات است؟!
با اتخاذ سیاست‌های اصولی همین وزارتخانه بخشی‌نگر! در زمستان سال 93 مصرف‌کنندگان ناگزیر به تهیه گوجه‌فرنگی‌های کیلویی 10 هزار تومان و 8 هزار تومان نشدند. 
در ماه مبارک رمضان با خرمای لوکس افطار نکردند و سرانجام این‌که آنگونه هم که تصور می‌کردیم این نگاه جانبدارانه به ضرر مصرف‌کنندگان تمام نشد. 
درست است که اقلامی نظیر برنج و... با افزایش قیمت روبه‌رو شد، اما قیمت گوشت قرمز به‌رغم تورم کلی کشور و تداوم خشکسالی ثابت ماند و قیمت برنج هم به تأسی از تورم و افزایش هزینه‌های تولید رو به افزایش رفت. 
با وجود آنکه در تنظیم بازار میوه شب عید سال گذشته نواقصی مشاهده شد، اما اندکی بی‌انصافی است که به کارنامه وزارت جهادکشاورزی در تنظیم بازار محصولات کشاورزی نمره قبولی نداد. به‌راستی آن همه منافع واردات برنج و چای که به جیب عده‌ای خاص می‌رفت چه شد؟ مجموعه‌ای که با تدابیر به‌کار گرفته از قبیل تأمین به‌موقع نهاده‌های کشاورزی از قبیل کود، سم، بذر و.... و همچنین با روان‌سازی چرخ‌های مکانیزاسیون در مزارع و تغییر الگوی کشت، تعیین اصولی نرخ خرید تضمینی محصولات کشاورزی و تلاش برای اعلام به‌موقع آن، در عمل خون تازه‌ای را در بخش کشاورزی تزریق کرده و کشاورزی را از بیراهه‌ها حداقل به ریل توسعه رسانده است. 
از سوی دیگر امسال شاهد آن هستیم که به‌رغم تداوم خشکسالی و بلااستفاده ماندن 500 هزار هکتار از اراضی دیم، روند تولید و خرید گندم روند رو به رشدی بوده که می‌توان ردپای سیاست درست را به‌خوبی در این اتفاق نظاره‌گر بود. 
همه این احوالات مناسب اگرچه منکر ضعف‌های ساختاری موجود و حاکم در بخش کشاورزی نمی‌شود و کماکان پرسش‌های اساسی را متوجه مدیریت بخش کشاورزی می‌کند، اما به‌نظر می‌رسد نگاه تاریک و یکسونگرانه به بخش کشاورزی بدون در نظر گرفتن مصائب تاریخی موجود و شرایطی که سکان کشاورزی به دستان تیم محمود حجتی وزیر جهادکشاورزی دولت یازدهم افتاد اندکی بی‌انصافی باشد و شایسته است برای رسیدن به هنجار مطلوب ،ضعف‌ها و قوت‌ها را در ترازویی واحد، مورد ارزیابی قرار دهیم. 
همین چند روز پیش شاهد گردهمایی مدیران جهادکشاورزی از اقصی‌نقاط کشور برای برنامه‌ریزی آغاز سال زراعی جدید بودیم، اقدام مؤثری که نه تنها باعث هماهنگی بیشتر مدیران وزارتخانه می‌شود و روابط را از حالت خشک بورکراتیک به حرکت تیمی مبدل می‌کند، بلکه گام بلند دیگری در راستای موضوع روز کردن کشاورزی برای جامعه تلقی می‌شود.
 
 
 

بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه