هدر


(سرمقاله شماره 01) رویش «اقتصادسبز» با هدف‌گیری «تکامل‌تدریجی»

مهندس محمدرضا جمشیدی :حدود یک هفته است که برای نوشتن سرمقاله مجله‌ای که صاحب امتیازش هم هستم با خود کلنجار می‌روم. گویی نویسنده‌ای آماتور شده‌ام که برای نوشتن باید در به در به دنبال سوژه بگردم. هر روز به فردا موکول می‌کنم و انگار نه انگار که تاکنون بیش از 700 مقاله در زمینه‌های مختلف کشاورزی در رسانه‌ها قلمی کرده‌ام. 

مهندس محمدرضا جمشیدی :حدود یک هفته است که برای نوشتن سرمقاله مجله‌ای که صاحب امتیازش هم هستم با خود کلنجار می‌روم. گویی نویسنده‌ای آماتور شده‌ام که برای نوشتن باید در به در به دنبال سوژه بگردم. هر روز به فردا موکول می‌کنم و انگار نه انگار که تاکنون بیش از 700 مقاله در زمینه‌های مختلف کشاورزی در رسانه‌ها قلمی کرده‌ام. 

نمی‌دانم شاید هیجان کار نو در فضایی که شاید حدود یک دهه انتظارش را می‌کشیدم چنین وضعیتی را برایم ترسیم کرده باشد، ولی به هر ترتیبی که بود امروز قلم را بر کاغذ نهادم تا سرمقاله نخستین شماره ماهنامه «اقتصاد ‌ سبز» را به نگارش درآورم. 

شاید برای برخی از شما خوانندگان ، «اقتصاد سبز» نامی آشنا باشد، به خصوص برای همراهانی که در روزنامه «اقتصاد پویا» 8 سالی می‌شود که اخبار و تحلیل‌های بخش کشاورزی را از صفحه کشاورزی و صنایع غذایی این روزنامه مطالعه می‌کنند و در سال 84 ویژه‌نامه کشاورزی و صنایع غذایی آن را که با همین عنوان به چاپ می‌رسید، به دستشان رسیده  و مطالب آن را خوانده باشد.  به خوبی به یاد می‌آورم که در سرمقاله نخستین شماره آن ویژه‌نامه ماهانه، نوشتم که «آمده‌ایم حرفی نو بزنیم» چرا که وقتی می‌شنویم که بالغ بر 40 نشریه مختلف کشوری و استانی با گرایش کشاورزی منتشر می‌شود و کمتر حرکت اصولی و پویایی دیده می‌شود از اعمال وجود متاثر می‌شویم. از سوی دیگر آنچیزی که به راحتی نمی‌توان از کنار آن عبور کرد اینکه در طول یک دهه گذشته گستردگی عرصه‌های اطلاع‌رسانی در بخش کشاورزی منجر به آن نشده که اشکال متنوعی از اطلاع‌رسانی نمود پیدا کند و متاسفانه در مواردی «تکرار» تنها واژه‌ای بوده است که می‌شد از یک حرکت رسانه‌ای متصور بود و شاید هم (بعضی از) همکاران تخصصی که بسیاری از آنها در زمره استخوان خرد کرده‌های بخش و صاحب طرح و ایده هستند، آنقدر در رتق و فتق امور و گرفتاری‌های روزمره و مصایب انتشار مجله غرق شده‌اند که دیگر تاب و توان رهبری حرکت‌های رسانه‌ای پویا جهت زدودن نارسایی‌های بخش را کمتر به دست می‌آورند. 

به هر حال ما که با سرمشق گرفتن از این بزرگواران به «اقتصاد سبز» رسیده‌ایم، آمده‌ایم که حرفی نو بزنیم. «تکامل تدریجی»  را هدف گرفته‌ایم و باز هم می‌خواهیم حرف‌های نو را در سبد رسانه‌ای خود بریزیم. 

«کشاورزی» پایه اصلی و محور نشریه است، اما توجه ویژه به صنایع غذایی و تغذیه را که در حلقه‌های بعدی تولید کشاورزان قرار می‌گیرد را در راس توجه قرار داده ایم، چرا که معتقدیم هم‌اکنون اگر نیاز فعالان بخش کشاورزی و دام و طیور با یکی دو نشریه فعال موجود تا حدی مرتفع می‌شود، فعالان صنایع غذایی از رسانه‌ای پویا و تحلیلی همچنان کم بهره‌اند و نکته‌ای که بسیار بر آن تاکید داریم این است که نیامده‌ایم جای کسی را تنگ کنیم، بلکه با تمام قدرت پا به عرصه اطلاع‌رسانی و گزارش نویسی بخش کشاورزی نهاده‌ایم تا با گشایش فصل‌های نوین و رویه‌هایی متفاوت‌تر از آنچه تاکنون مشاهده شده، نشریه‌ای تازه را برای مخاطبان خود منتشر کنیم و در فصلی که خود گشوده‌ایم به حرکت بپردازیم. 

دام، طیور، آبزیان، صنعت بسته‌بندی و ... نیز از جمله بخش‌هایی است که با توجه به هدف‌گذاری «تکامل تدریجی» طی شماره‌های آینده «اقتصاد سبز» شاهد تولدش خواهید بود که در کنار صفحه‌های ویژه‌ای که تاکنون در هیچ رسانه کشاورزی کشور مشاهده نشده کارنامه‌ای متفاوت‌تر از آنچه تاکنون مشاهده کرده‌اید را رقم بزنیم. «اقتصاد سبز» امروز طفل نوپایی است که تازه می‌خواهد پیمودن راه را بیاموزد، بی‌شک گام نخست کم خطا نخواهد بود، اما آمده‌ایم تا با بهره‌گیری از نظریات همکاران و صاحبنظران، این طفل نوپا را به گونه‌ای رشد دهیم که در آینده بتواند جایگاه شایسته‌ای در عرصه اطلاع رسانی بخش برای خود دست و پا کند. این وعده را به همراهان «اقتصاد سبز» می‌دهیم که با سرلوحه قرار دادن «تکامل تدریجی» هم از نظر تیم حرفه‌ای همکار نشریه و هم محتوا در هر فصل به گونه‌ای عمل کنیم که در طول شماره‌های آینده این طفل نوپا به جوانی کامل و پویا مبدل شود و بتواند با قدرت به راه خود ادامه دهد. دست همه شما همراهان گرانقدر را که در طول یک دهه گذشته در هر رسانه‌ای که بودیم حمایتمان کرده‌اید را به گرمی می‌فشاریم و در انتظار دریافت رهنمودهای شما برای طی طریق در مسیر پرفراز و نشیب آینده هستیم. 


بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه