هدر


(سرمقاله شماره 30) «فرهنگسازی» حلقه مفقوده کشاورزی ارگانیک

مهندس محمدرضا جمشیدی: سال‌هاست مبحث بقایای سموم شیمیایی بر روی محصولات کشاورزی و گلخانه‌ای نقل محافل گوناگون شده و حتی کار به جایی رسیده که برخی‌ها معتقدند یکی از عوامل شیوع سرطان در کشور، استاندارد نبودن سموم شیمیایی و استفاده بیش از حد آنها در کشاورزی است.

مهندس محمدرضا جمشیدی: سال‌هاست مبحث بقایای سموم شیمیایی بر روی محصولات کشاورزی و گلخانه‌ای نقل محافل گوناگون شده و حتی کار به جایی رسیده که برخی‌ها معتقدند یکی از عوامل شیوع سرطان در کشور، استاندارد نبودن سموم شیمیایی و استفاده بیش از حد آنها در کشاورزی است.

 از سوی دیگر همین چند ماه پیش بود که دبیر انجمن ارگانیک ایران خبر از راه‌اندازی نخستین رستوران ارگانیک ایران را داده بود و اگرچه تاکنون خبری از ایجاد این رستوران نیست، اما افکار عمومی را تحت تاثیر مثبت قرار داده است. اگر کشاورزی ارگانیک را مقوله‌ای نوپا در جامعه جهانی بدانیم که عمر آن به نیم‌قرن نمی‌رسد، در کشور ما عمر کشاورزی ارگانیک مقارن با تاسیس انجمن ارگانیک ایران به یک دهه هم نمی‌رسد و براساس آمار منتشر شده سطح زیر کشت ارگانیک کشور هم‌اکنون کمتر از یکصد هزار هکتار است و جایگاه سطح زیر کشت ارگانیک ایران به نسبت کل کشت در دنیا بالای یکصد است که به هیچ وجه رتبه مناسبی نمی‌تواند باشد. اصل اساسی در کشاورزی ارگانیک، سلامتی و بهره‌وری اجتماعات وابسته به حیات خاک، گیاه، حیوان و انسان و به‌عبارتی حفظ محیط زیست و سلامت غذا و تولید محصولات سالم کشاورزی است و شاید توجه به همین اهمیت باشد که براساس برنامه پنجم توسعه کشور می‌بایست سالانه 3 درصد به سطح زیر کشت محصولات ارگانیک افزوده شود. حرکت به سوی تولید محصولات ارگانیک در کشورهای همسایه ما نیز توسعه خاصی یافته، به‌طوری که در ترکیه حدود 10 برابر ایران اراضی زیر کشت محصولات کشاورزی ارگانیک وجود دارد و می‌طلبد قانونگزاران و متولیان بخش کشاورزی اهتمام ویژه‌ای به این مقوله با اهمیت در دنیای امروز داشته باشند. هم‌اکنون حدود یک درصد از محصولات کشاورزی کشور به صورت ارگانیک تولید می‌شود و در سال‌های آینده قرار است 3 درصد کل اراضی کشاورزی به صورت ارگانیک کشت شود، اما به‌راستی باتوجه به تهدیدات گسترده زیست محیطی و سلامتی مصرف‌کنندگان این حرکت لاک‌پشت‌وار می‌تواند مثمر ثمر باشد؟
مراجع فرهنگسازی تا چه میزان به اهمیت ارگانیک پی‌برده‌اند و دولت چه بودجه‌ای را برای ترویج مصرف این محصولات اختصاص داده است؟
به‌راستی سیاستگزاران کشور گمان می‌کنند با برگزاری چند نمایشگاه عرضه محصولات کشاورزان ارگانیک توسط سازمان میادین میوه و تره‌بار شهرداری تهران و یا فعالیت‌های انجمن ارگانیک ایران و راه‌اندازی یک فروشگاه دایمی عرضه مستقیم محصولات ارگانیک کشاورزی می‌توان تولیدات ارگانیک را گسترش داد؟
قانونگزاران چه وظایفی را برای رسانه ملی تعیین کرده‌اند تا به ترویج فرهنگسازی محصولات ارگانیک بپردازد؟
بپذیریم اگر بتوان با فرهنگسازی گسترده تنها مزایای مصرف محصولات کشاروزی ارگانیک برای سلامتی انسان و حفظ محیط زیست را به هموطنان منتقل کنیم، دیگر قانونگزاران نباید نگران حرکت لاک‌پشتی توسعه سطح زیر کشت محصولات ارگانیک در برنامه پنجم توسعه باشند، چراکه اگر متقاضی وجود داشته باشد، تولید هم ارگانیک می‌شود.  


بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه