هدر


نهضت سیلوسازی اسیر اشتباه استراتژیک مدیریت دولتی

مریم حق‌بیان : حافظه تاریخی مردم ایران‌زمین پر است از آزمون و خطاهای اقتصادی، آزمون‌هایی که به‌خصوص در طول یک دهه گذشته خطاهایی را به دنبال داشته که تبعات آن تا سال‌های سال بر روی زندگی اقتصادی بسیاری‌ها نقش بسته و گذر از این مرحله را سخت کرده است. 
مریم حق‌بیان : حافظه تاریخی مردم ایران‌زمین پر است از آزمون و خطاهای اقتصادی، آزمون‌هایی که به‌خصوص در طول یک دهه گذشته خطاهایی را به دنبال داشته که تبعات آن تا سال‌های سال بر روی زندگی اقتصادی بسیاری‌ها نقش بسته و گذر از این مرحله را سخت کرده است. 
در بخش صنایع غذایی و به‌خصوص آرد و نان در طول همین سال‌ها با دو حرکت به نسبت ملی مواجه بودیم که سرنوشت هردوی آنها به هم گره خورده و شکست را فریاد می‌زند. حمایت از طرح نان صنعتی با اختصاص تسهیلات ارزان و چراغ‌سبزهای بسیار برای واردات خطوط تولید که حتی پای رییس جمهور وقت را هم به مراسم گشایش نخستین واحد تولیدی باز کرد و در همان مراسم وعده راه‌اندازی 4 واحد دیگر داده شد، غافل از آنکه نه‌تنها تا کنون تنور هیچ کدام از آن واحدها داغ نشده، بلکه همان واحد پیشرو نیز به واسطه نبود فرهنگ مصرف با ظرفیت کامل فعالیت نمی‌کند و اگر عشق و علاقه بانی آن نبود، طرح نان صنعتی قبل از آنکه مجری وقت طرح در بازرگانی دولتی دست‌های خود را به علامت تسلیم بالا ببرد، شکست خورده بود. به غیر از این طرح ملی از اواسط دهه 80 که بوق و کرنای نهضت سیلوسازی و ورود به بخش خصوصی به عرصه سیلوسازی گوش فلک را کر کرده بود، متاسفانه با همان روش آزمون و خطا سرمایه‌گذاران بخش خصوصی با وعده‌های تهی تسهیلات ارزان قیمت به بیراهه‌هایی رفته‌اند که امروز با سررسید اقساط بانک‌ها و خالی بودن ظرفیت سیلوها با نتیجه‌ای محترم به نام شکست نهضت سیلوسازی دست و پنجه نرم می‌کنند. ظرفیت حدود 10 میلیون تنی سیلو در کشور که به خودکفایی گندمی گره خورده که خود نیز چشم به آسمان دارد تا ببیند 40 درصد اراضی دیمزارش در پایان فصل خرید چه سرنوشتی را برایش رقم خواهد زد و بدیهی است حرکت در چنین فضایی نتیجه‌ای جز شکست را نباید به همراه داشته باشد. وقتی 2 برابر نیاز کشور سیلو ساخته‌ایم و نیاز کشور نیز از بعد تولید داخلی وابسته به آسمان پربرکت است، چه برنامه‌هایی برای سرمایه‌گذاران این بخش داریم؟ گناه سیلوداری که به دلیل محاسبه استراتژیک برنامه‌ریزان وارد گودی شده که دیگر نه راه پس دارد و نه پیش چیست؟ آیا شایسته است او را در صف بدهکاران بانکی قرار دهیم؟ گناه سرمایه‌داری که به جای حرکت‌های واسطه‌ای و دلالی سرمایه خود را در راستای حرکت ملی و به توصیه متولیان دولتی صرف کرد و اشتباه استراتژیک برنامه‌ریزان سرمایه او را به تباهی کشاند، چیست؟ بپذیریم 2 طرح ملی بخش آرد و نان کشور فقط به یک دلیل مشترک شکست خوردند؛ آزمون و خطای مدیریت دولتی.

بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه