هدر

کاوه زرگران، رییس کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران در گفت‌وگو با «اقتصاد سبز» اعلام کرد:

اتاق تشکل‌ها

با توجه به این‌که کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی از جایگاه بالاتری برخوردار است، اما انتخاب نخست من دبیر کلی کانون است/کاوه زرگران نامی است که اگر تا دیروز نام آشنایی در محافل تصمیم‌سازی‌های دولتی و بخش خصوصی نبود، امروز به چنان جایگاه وزینی رسیده است که نمی‌شود صحبتی از صنایع غذایی به میان آورد، بدون آنکه یادی از او کرد. 
با توجه به این‌که کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی از جایگاه بالاتری برخوردار است، اما انتخاب نخست من دبیر کلی کانون است/کاوه زرگران نامی است که اگر تا دیروز نام آشنایی در محافل تصمیم‌سازی‌های دولتی و بخش خصوصی نبود، امروز به چنان جایگاه وزینی رسیده است که نمی‌شود صحبتی از صنایع غذایی به میان آورد، بدون آنکه یادی از او کرد. 
 دبیرکل کانون انجمن‌های صنفی صنایع غذایی به‌واسطه نبوغ و درک صحیح از شرایط موجود در طول 5 سال به‌گونه‌ای در تشکل‌های بخش خصوصی اسم و رسم پیدا کرد که امروز نه تنها بخش دولتی صنایع غذایی را با نام او عجین کرده، بلکه فعالان بخش خصوصی هم با رأی بالا نه‌ تنها او را وارد هیأت نمایندگان اتاق کردند، بلکه با اکثریت مطلق آرا او را بر کرسی ریاست کمیسیون کشاورزی، آب و صنایع غذایی اتاق تهران نشاندند. آنچه در پی می‌آید ماحصل گفت‌وگو با این مدیر پرآتیه صنایع غذایی است.
 
تشکل‌ها در دوره هشتم انتخابات اتاق بازرگانی نقش بی‌بدیلی را ایفا کردند، در این رابطه چه نظری دارید؟
در دوره هشتم انتخابات اتاق بازرگانی بدون تردید حضور تشکل‌ها بسیار پررنگ‌تر از دوره‌های گذشته بود. اگر بخواهیم دلیل این موضوع را کالبدشکافی کنیم، باید نگاهی به عملکرد دوره هفتم اتاق بازرگانی داشته باشیم. در واقع عملکرد مناسب این دوره و قوانینی که در این دوره به تصویب رسید مانند قانون بهبود مستمر فضای کسب و کار، فضای مناسبی را برای تشکل‌ها ایجاد کرد تا آنها بتوانند به یک بلوغ خاصی برسند. 
طبیعتاً‌ در ساختار تشکل‌های کشور، تشکل‌های صنایع غذایی به‌واسطه تنوعی که دارند پیشتاز بودند و در این عرصه تشکل‌های صنایع غذایی به بهترین شکل ممکن به ایفای نقش پرداختند و در نتایج انتخابات دوره هشتم اتاق بیشترین تأثیر را این تشکل‌ها ایفا کردند. 
 
جنابعالی پس از موفقیت در انتخابات اتاق بازرگانی به‌عنوان رییس کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران برگزیده شدید، برای آینده این کمیسیون چه برنامه‌ریزی‌هایی کرده‌اید؟
مطابق بند یک قانون مستمر بهبود فضای کسب و کار نماینده‌های بخش صنایع غذایی و کشاورزی در این دوره به‌صورت مجزا، هم در بخش خصوصی و هم در بخش دولتی صاحب سهمیه شدند. در بخش دولتی نمایندگان توسط وزرا تعیین شدند و 5 نماینده از سوی وزیر جهادکشاوررزی معرفی شدند که در کنار 6 نماینده انتخاب شده توسط بخش خصوصی ترکیب کاملی را تشکیل  داده‌اند. این ترکیب قوی باعث شد که کمیسیون علاوه بر آنکه بتواند معضلات زیربخش‌های مختلف را آسیب‌شناسی کند، در همان جلسات کمیسیون نقایصی که در اجرا و در بخش دولتی وجود دارد را با معاونان وزیر مطرح کند. به‌ این ترتیب به‌نظر می‌رسد خروجی‌های این دوره کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران بسیار مناسب باشد. 
 
یکی از مواردی که طیف‌های مختلف درگیر در انتخابات بازرگانی از جمله «ائتلاف  برای فردا» بسیار بر آن تأکید داشتند، حذف عوارض یک در هزار فروش بود. در این رابطه چه برنامه‌هایی دارید؟
این قانون مربوط به برنامه 5 ساله است که تا پایان سال برنامه اعتبار دارد و طبیعتاً لغو و یا عدم اجرای آن باید توسط مجلس تعیین شود. در این حوزه، اتاق بازرگانی اعتقاد دارد که این قانون فشار زیادی به بخش خصوصی وارد می‌کند و از این‌رو بخشی از آن به‌صورت علی‌الحساب و بقیه آن به‌صورت ضمانت پرداخت برای سنوات محاسبه می‌شود که البته بعید است اخذ شود. نکته دیگر این‌که امروز اتاق بازرگانی با کلیت موضوع یک در هزار فروش مخالف است و در برنامه ششم که در حال تدوین است به‌طور حتم تغییری در این قانون رخ خواهد داد. 
 
اتاق بازرگانی چه برنامه‌ای برای لغو این قانون که صدای خیلی‌ها را درآورده دارد؟
هم‌اکنون اتاق بازرگانی کمیته‌ای را تشکیل داده تا این عوارض را در قانون برنامه ششم متعادل کند. 
 
جنابعالی چه تفاوتی میان کمیسیون کشاورزی اتاق در دوره هفتم با دوره فعلی قائل هستید؟
تفاوت اصلی در زمینه سهمیه‌هایی است که اختصاص یافته و همچنین حضور نمایندگان دولت در کمیسیون می‌تواند حاوی دستاوردهای بسیاری باشد. هیأت نمایندگان دوره هشتم در جلسه اول آئین‌نامه را به نحوی ترتیب دادند که ما می‌توانیم حدود 5 تا 6 رییس تشکل را به تشخیص رییس هر کمیسیون به‌عنوان عضو اصلی کمیسیون معرفی کنیم و توسط اتاق تهران برای آنها حکم صادر کنیم تا آنها در جلسات رسمی حق رأی داشته باشند. به اعتقاد من این تدبیر گامی بزرگ در راستای یکی از اهداف ائتلاف ما برای حضور پررنگ تشکل‌ها در اتاق تهران تلقی می‌شود. 
 
به اعتقاد جنابعالی وقتی دبیرکل کانون انجمن‌های صنفی صنایع غذایی به‌عنوان رییس کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران نیز مسؤولیت دارد، چه دستاوردهایی خواهد داشت؟
با توجه به این‌که تعامل مستقیم با تشکل‌ها یکی از اهداف اصلی ما در دوره هشتم اتاق بازرگانی به‌شمار می‌رود و از آنجایی که اینجانب با رأی فعالان صنایع غذایی وارد اتاق بازرگانی شده‌ام، اولویت اولم کمک برای حل معضلات و مشکلات صنایع غذایی خواهد بود. با توجه به این‌که کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی از جایگاه بالاتری برخوردار است، اما انتخاب نخست من دبیر کلی کانون است. البته در این مدت تلاش خواهم کرد هم‌افزایی مطلوبی میان کانون و اتاق بازرگانی ایجاد کنم. 
 
هم‌اکنون بر مبنای چه ساختاری مسایل بخش خصوصی را در کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران پیگیری خواهید کرد؟
ساختار سازمانی کمیسیون کشاورزی، آب و صنایع غذایی را به 8 زیربخش یا گروه مختلف شامل بخش‌های زیرساخت‌ها، توسعه، تجارت، بازار، دام، طیور و آبزیان، زراعت و باغداری، صنایع تبدیلی و غذایی و آب تقسیم کرده‌ایم. البته از آنجایی‌که همواره نظر تشکل‌ها برای ما حایز اهمیت بوده است، برای حدود یکصد تشکل بخش کشاورزی و صنایع غذایی نامه‌هایی ارسال شد تا آنها اهم معضلات و مشکلات خودشان را به‌صورت مکتوب برای کمیسیون ارسال کنند تا با توجه به اشتراکات موجود برنامه یکساله کمیسیون را از حیث دستور جلسات تنظیم کنیم. البته موضوعات کلانی نظیر مالیات بر ارزش افزوده، سرمایه‌ در گردش و ماده 37 قانون برنامه 5 ساله را به‌عنوان دستور کار سه‌ماهه اول قرار دادیم. 
(شماره 49 مجله اقتصاد سیز)

بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه