هدر

مجید مروت‌پور، رییس هیأت مدیره «نان‌آوران» در گفت‌وگو با «اقتصاد سبز» خبر داد:

تدوین چشم ‌انداز 10 ساله نان

بسیار بر علم محوری و استفاده از متخصصان هر رشته تأکید دارد و معتقد است که برای کامیابی در هر بخشی باید امور را به‌دست اهل فن سپرد. از خودمحوری پرهیز دارد و مشتاقانه طرح‌های توسعه‌ای نان‌آوران را پیگیری می‌کند. 
بسیار بر علم محوری و استفاده از متخصصان هر رشته تأکید دارد و معتقد است که برای کامیابی در هر بخشی باید امور را به‌دست اهل فن سپرد. از خودمحوری پرهیز دارد و مشتاقانه طرح‌های توسعه‌ای نان‌آوران را پیگیری می‌کند. 
به‌رغم ظاهر آرام و متینی که دارد لحظه‌ای از تلاش و کوشش برای اعتلای بیشتر «نان‌آوران» نمی‌آساید. جهت اطلاع از آخرین وضعیت نوآوری‌ها و پیشرفت‌های گروه «نان‌آوران» پای صحبت‌های مجید مروت‌پور، رییس هیأت مدیره «نان‌آوران» نشسته‌ایم که با هم می‌خوانیم:
 
به‌عنوان نخستین پرسش لطفاً نسبت به آخرین وضعیت «نان‌آوران» توضیح دهید و بفرمایید چه میزان از برنامه‌های سال 94 محقق شده است؟
در انتهای سال 93 با تیمی از مشاورین نشستی داشتیم و یک چشم‌انداز 10 ساله از نان را ترسیم کردیم این چشم‌انداز نان در واقع مربوط به کارکرد یک دهه گذشته «نان‌آوران» است. در بررسی‌ها مشخص شد که 10 سال گذشته چه پیشرفت‌هایی داشته‌ایم و در حال حاضر چه ظرفیت‌هایی داریم و متناسب با آن برهه زمانی یک استراتژی برای 10 سال آینده برای حوزه‌های کاری‌ پایه‌ریزی کردیم، چرا که در 10 سال گذشته به حوزه‌هایی ورود پیدا کردیم که یا به اجبار بوده یا به‌خاطر نیاز مجموعه و برای آنکه بتوانیم این چشم‌انداز را عملیاتی کنیم بایستی تغییراتی در ساختار مجموعه ایجاد ‌شود. در سازمان جدید معاونت‌هایی طراحی شد، به‌عنوان نمونه؛ معاونت نان که در حقیقت کل امر نان را از صفر تا صد تأمین می‌کند و از تأمین مواد اولیه تا طراحی محصول را در برنامه دارد، معاونت محصولات پایه شیرین، معاونت فروشگاهی، معاونت فروش، معاونت تولید مواد دانش بنیان و معاونت مالی که در واقع پشتیبان کل این معاونت‌ها است. جمع همکارانی که در این معاونت‌ها فعالیت‌ می‌کنند وظیفه‌شان این است که از فرصت‌ها و ظرفیت‌هایی که در این مجموعه پیش‌آمده بتوانند حداکثر استفاده را بکنند این در حقیقت یک بحث جدیدی است که از ابتدای سال جدید راه‌اندازی کردیم و بر این اساس ساختار شرکت پیش می‌رود. 
 
در مورد خمیر ترش که برنامه‌ریزی کرده بودید پس از نان‌آوران در کل کشور گسترش یابد هم‌اکنون در چه مرحله‌ای قرار دارد؟
خوشبختانه در حدود 95 درصد از محصولاتی که ما در حال حاضر تولید می‌کنیم از خمیر ترش لاکتیکی استفاده می‌شود. در این مدت برای گرفتن مجوزهای لازم و پروانه ساخت با مشکلات عدیده‌ای مواجه شدیم و دلیل‌اش این موضوع بود که یک دستاورد جدیدی بود و کارشناسان مربوطه اطلاعات کافی نداشتند، به‌خاطر همین موضوع جلسات کارشناسی برگزار شد و خوشبختانه توانستیم برای تمام محصولات IC کد‌های متعددی را از وزارت صنعت دریافت و پروانه ساخت اخذ کنیم.  هر دو سال یکبار یک سمپوزیوم خمیر ترش که امسال در فرانسه برگزار شد در جهان برگزار می‌شود. مدیرعامل پارسیان آنزیم ایرانیان طرح تولید سبوس برنج تخمیری را که برای اولین‌بار در جهان اتفاق افتاد را در سمپوزیوم ارایه داد که بسیار جالب است و منجر به غافلگیری حضار شد که در ایران چنین دستاوردی حاصل شده و در مذاکراه با کشورهای مختلف مشخص شد که کشورهای تولیدکننده خمیر ترش در دنیا بسیار محدود هستند و ایران دهمین کشوری است که توانسته به این تکنولوژی دست پیدا کند.  بعد از این سمینار متوجه شدیم بازار صادراتی بسیار خوبی برای این محصولات فراهم است ، چرا که قیمت محصولاتمان بسیار رقابتی است یعنی تقریباً با یک سوم قیمت خمیر ترش در جهان ما می‌توانیم صادرات کنیم. به‌هرحال اینها همه زحماتی بوده که ما طی هشت سال روی این پروژه صرف کردیم. هر شخصی که در حوزه ابداع کار می‌کند اگر که پایه علمی داشته و یا این‌که صبوری کند و رفتارهای آینده‌نگر داشته باشند حتماً موفق خواهد شد. 
 
 لطفاً کمی راجع به سیاست آشکار خودتان مربوط به پخش محصولات « نان‌آوران» در فروشگاه‌های زنجیره‌ای و وضعیت کنونی این سیاست توضیح دهید؟
«نان‌آوران» اولین شرکت پخش را تأسیس کرده و این هم برحسب نیاز شرکت بوده است. پخش نان یک حرکت بسیار تخصصی است یعنی به هیچ‌وجه شبیه به پخش لبنیات نیست به‌عنوان نمونه اگر شما در پخش لبنیات فعال باشید، می‌دانید که جایگاه لبنیات در یخچال فروشگاه است ولی نان به این صورت نیست و بایستی برای یک جایگاه بهینه با صاحب فروشگاه وارد مذاکره شوید. خوشبختانه در سال‌های گذشته از لحاظ فرهنگی توانستیم نگاه بهتری به نان داشته باشیم.  در حال حاضر ما در شهرستان‌ها شروع به تأسیس شعبات  « نان‌آوران» کردیم . به‌دلیل این‌که اگر بخواهیم یک توزیع همگن داشته باشیم در شهرستان‌ها و یا استان‌ها و تهران بایستی شعباتی را با مدیریت خودمان در شهرستان‌ها راه‌اندازی کنیم . به تازگی در این راستا چندین ماشین توزیع نان جدید به توزیع تهران اضافه کردیم که استان به استان در حال پیشروی است و به‌نظر من اگر در بحث توزیع خوب عمل کنیم با توجه به این‌که ما محصولی داریم که بین پنج تا هفت روز بیشتر عمر ندارد و از بندرعباس تا همین کرج که نزدیک ما است بازار داریم از این رو رساندن محصولی که بین پنج تا هفت روز عمر دارد بدون یخچال نیازمند سرعت در پخش می‌شود که بسیار مشکل است. 
 
لطفاً کمی راجع به تولید ماشین جدید نان لواش و صادرات آن به اروپا و وضعیت این نوآوریتان توضیح دهید.
این ماشین به‌دلیل این‌که از اول توسط پرسنل  فنی شرکت طراحی و ساخته شد یک ماشین کاملاً جدیدی است و همانطور که می‌دانید تولید ماشین‌های نان مسطح در جهان توسط شرکت‌های بزرگی انجام می‌شود و عموماً هم قیمت‌های بالایی دارند و از نظر سرمایه‌گذاری قطعاً مقرون به صرفه نیست و قیمت‌هایشان نزدیک به هفت تا هشت میلیارد تومان و ظرفیتشان محدود است ، این‌رو ما می‌خواستیم ماشینی تولید کنیم که بسیار چابک و ارزان بوده و در نهایت نانی با کیفیت تولید کند و مصرف‌کننده ایرانی این نان را بپسندد. در نهایت این طرح محقق شد و خط تولید این ماشین در استان البرز مشغول به کار است. این دستگاه نان لواش تولید می‌کند و همانطور که می‌دانید لواش حدود چهل و پنج‌ درصد مصرف آرد در ایران را به خود اختصاص داده است. ما در حال حاضر از کانادا و آلمان و سوئد درخواست داریم. سوئد تنها کشوری است که نان لواش در فرهنگ کهن کشورشان قرار دارد. این صنعت بسیار بازار خوبی دارد و پرسنل فنی ما متحمل زحمت بسیاری شدند، چرا که این ماشین بایستی کم جا بوده و از ظرفیت بالایی برخوردار باشد قیمتش هم مناسب باشد. این طرح یکی از پروژه‌های گسترده ما است که برنامه داریم در هر استان به‌زودی یک خط تولید احداث شود  در حال حاضر در استان‌های فارس و خوزستان در شرف احداث خط تولید هستیم. با توجه به این‌که ما در پروسه تولید نان لواش از سبوس لاکتیکی استفاده می‌کنیم، از این‌رو نان‌هایی که تولید می‌شود پس از ارسال به استان‌ها حاوی سبوس لاکتیکی است که ارزش تغذیه‌ای بسیار بالایی دارد. 
 
به‌عنوان فردی که سال‌ها در نمایشگاه نان سابقه حضور داشتید نقاط ضعف و قوت نمایشگاه را بیان کنید؟
نمایشگاه یک فرصت بسیار خوبی است برای هر فردی که در نان و حوزه‌های وابسته به نان فعال است بسیار کمک می‌کند. به‌نظر من مشکلات نان قبل از نمایشگاه است مشکل اصلی این است که نان در ظاهر متولی دارد، ولی در عمل اینگونه نیست ما در چارچوب دولتی یک معاونت مشخص داریم که کار نان را تدارک می‌کند در کنار آن یکسری تشکل داریم که به واقع صنوف مختلف هستند و اتحادیه‌های مختلفی را شامل می‌شود، ولی هیچ‌یک از اینها با یکدیگر هماهنگ نیستند و به نوعی با هم همدل و همصدا نیستند. نان نیاز به همدلی دارد و ما باید به نان یک نگاه ملی داشته باشیم.  نباید اختیار یک بخش نان در دست بخش صنعتی و بخش دیگر در دست بخش سنتی باشد، در این میان اتفاقات خوبی رخ نمی‌دهد و مشکلات نان حل نمی‌شود.  ما بایستی از درون خودمان اصلاحات را انجام دهیم و در حال حاضر در همه صنوف قابلیت‌های خوبی داریم که این قابلیت‌ها باید دیده شود.  مشکل اصلی ما این است که یک حرکت متوازن نداریم. مشکلات صنعت لبنیات، پاستا، شیرینی و شکلات و غیره حل شد پس چرا مشکل نان حل نمی‌شود علت اصلی این موضوع از نظر من فضای نامناسب در فرآیند و گردآوری آرد و نان  است.
(شماره 53 مجله اقتصاد سبز)

بستن

به ما بپیوندید

عضویت در خبرنامه